Euthyreoïdie

Behandeling

Het doel van de behandeling is euthyreoïdie. Centrale hypothyreoïdie wordt op vergelijkbare wijze behandeld als primaire hypothyreoïdie, met levothyroxine in doses van 1,4-1,6 μg/kg per dag. Bij patiënten die risico lopen op overbehandeling, zoals ouderen of patiënten met bestaande hart- en vaatziekten, wordt de behandeling echter gestart met doses van 0,3-0,7 μg/kg L-T4 en elke 3-4 weken aangepast. Bij zuigelingen of kinderen kan de vereiste dosis L-T4 hoger zijn, omdat het risico van ondervervanging groter is vanwege de verhoogde T4-klaring. Aangezien de gevolgen van onderbehandeling in deze setting mentale retardatie en vertraging van de fysieke groei zijn, is het belangrijk om vanaf het begin voor een adequate behandeling te zorgen. TSH is echter niet nuttig voor het monitoren van de behandeling, en dient niet te worden gemeten. Klinische beoordeling moet worden gecombineerd met metingen van vrij T4 en vrij T3. Er zijn aanwijzingen dat vrije T3 waarden een gevoeligere maat voor overbehandeling kunnen zijn, terwijl vrije T4 waarden onderbehandeling kunnen onthullen.170

Patiënten met hypopituitarisme hebben een verminderde kwaliteit van leven, ondanks vervangende hormonale therapie.114 Omdat TSH niet bruikbaar is voor monitoring, is de behandeling van centrale hypothyreoïdie een grotere uitdaging, omdat de “doelen” voor vrije T4 waarden in deze setting niet goed zijn vastgesteld. In één onderzoek bij patiënten met hypofyse-deficiëntie werden bijvoorbeeld lagere vrije T4-waarden gevonden bij de patiënten in vergelijking met de vrije T4-waarden van gezonde controles. Sommigen hebben gesuggereerd dat een vrije T4-waarde in het midden van het normale bereik wijst op een juiste dosering, terwijl anderen het bovenste derde deel van het normale bereik als de juiste streefwaarde beschouwen. Toch kunnen de nadelen van overbehandeling niet over het hoofd worden gezien, zoals verminderde botmineraaldichtheid en gevoeligheid voor atriumfibrilleren bij personen boven de 60.177 Tenslotte komt groeihormoondeficiëntie vaak voor bij patiënten met centrale hypothyreoïdie, en dit wordt geassocieerd met verminderde omzetting van T4 in T3. Het is dus mogelijk dat de vrije T4-spiegel niet de juiste T3-spiegel in het weefsel weergeeft. In een recente studie werd een empirische T4-behandeling (die resulteerde in een gemiddelde dosis van 1,1 μg/kg lichaamsgewicht) vergeleken met een aan het lichaamsgewicht aangepaste T4-behandeling (waarbij T4 werd gedoseerd met 1,6 μg/kg lichaamsgewicht). Deze laatste behandeling resulteerde in verbeterde klinische tekenen en symptomen van hypothyreoïdie, en parameters zoals lipidengehalten, spierenzymen en lichaamsgewicht.178 Een andere niet-gerandomiseerde studie vond dat het richten van de behandeling op “normale” vrije T3- en vrije T4-concentraties leidde tot subtiele hypothyreoïdie.170 Bovendien hebben patiënten met centrale hypothyreoïdie mogelijk hogere doses levothyroxine nodig dan patiënten met primaire hypothyreoïdie. Eén studie onderzocht klinisch euthyroïde patiënten met vrij T4 in de bovenste helft van het normale bereik, en vond dat patiënten met centrale hypothyreoïdie meer exogeen T4 kregen (1,9 μg/kg per dag) dan patiënten met primaire hypothyreoïdie als gevolg van auto-immuun thyreoïditis of radio-joodbehandeling (1.6 μg/kg per dag).179 In deze studie noteerden de auteurs lagere TSH-waarden bij centrale versus primaire hypothyreoïdie, en suggereren dat zelfs kleine hoeveelheden TSH biologisch belangrijk kunnen zijn.

Ten slotte is het belangrijk om te evalueren op bijnierinsufficiëntie voorafgaand aan het starten van een behandeling met T4. T4 versnelt het metabolisme van cortisol, en als een T4-behandeling wordt gestart bij onbehandelde bijnierinsufficiëntie, kan dit leiden tot een levensbedreigende bijniercrisis.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *