Ferro

In de scheikunde duidt het bijvoeglijk naamwoord ferro op een verbinding die ijzer in de +2 oxidatietoestand bevat, mogelijk als het tweewaardige kation Fe2+. Het staat tegenover “ferrisch”, dat duidt op de aanwezigheid van ijzer in een oxidatietoestand van +3, zoals het driewaardige kation Fe3+. Dit gebruik is grotendeels vervangen door de IUPAC-nomenclatuur, die voorschrijft dat de oxidatietoestand wordt aangegeven met Romeinse cijfers tussen haakjes, zoals ijzer(II)oxide voor ijzeroxide (FeO), ijzer(III)oxide voor ijzeroxide (Fe2O3), en ijzer(II,III)oxide voor het oxide Fe
3O
4 dat beide vormen van ijzer bevat.

Ferro-oxide wordt correcter ijzer(II)oxide genoemd.

Pourbaix-diagram van waterig ijzer

buiten de chemie betekent “ijzerhoudend” in het algemeen “ijzerhoudend”. Het woord is afgeleid van het Latijnse woord ferrum (“ijzer”). Ferrometalen zijn staal en ruwijzer (met een koolstofgehalte van enkele procenten) en legeringen van ijzer met andere metalen (zoals roestvrij staal). “Non-ferro” wordt gebruikt om metalen en legeringen te beschrijven die geen merkbare hoeveelheid ijzer bevatten.

De term “ferro” wordt gewoonlijk alleen toegepast op metalen en legeringen. Het bijvoeglijk naamwoord ijzerhoudend wordt in plaats daarvan gebruikt om te verwijzen naar niet-metaalhoudende stoffen die ijzer bevatten, zoals “ijzerhoudend water”; of naar een oranjebruine kleur die lijkt op die van roest.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *