Czy Piotr być pierwszy papież? Protestancki ewangelicki przyjaciel twierdzi, że cesarz Konstantyn ustanowił pierwszego papieża.

Bez wątpienia, św. Piotr był pierwszym papieżem Kościoła Katolickiego. Ponieważ do 313 r. n.e. kościół był prześladowany przez Cesarstwo Rzymskie, a oficjalni rzymscy historycy nie zajmowali się sprawami kościoła, musimy polegać na świadectwie wczesnych ojców kościoła.

Św. Ireneusz (zm. Piotr i św. Paweł i prześledził przekazywanie urzędu św. Piotra przez Linusa, Cletusa (zwanego też Anakletem), Klemensa i tak dalej przez 12 następców aż do współczesnego mu papieża Eleuteriusza. (Nawet w Kanonie Rzymskim, czyli pierwszej modlitwie eucharystycznej, wspominamy św. Piotra i apostołów, a także Linusa, Cletusa i Klemensa, tych pierwszych czterech papieży Kościoła, którzy panowali w pierwszym wieku). Co więcej, św. Ireneusz podkreślał nauczycielski autorytet papieża: “Z tym bowiem Kościołem (rzymskim), ze względu na jego wyższe pochodzenie, muszą się zgadzać wszystkie Kościoły, to znaczy wszyscy wierni na całym świecie; i to w nim wierni wszędzie zachowali tradycję apostolską”. Tutaj urząd papieża został uznany za ustanowiony przez Chrystusa, aby zapewnić przywództwo i autentyczne nauczanie dla całego Kościoła.

Św. Ireneusz zwrócił również uwagę na problemy, które pojawiły się w kościele w Koryncie za czasów papieża Klemensa i na to, jak z własnej inicjatywy interweniował, aby podjąć działania naprawcze: “Za czasów tegoż Klemensa, gdy wśród braci w Koryncie doszło do niemałej niezgody, kościół w Rzymie wysłał do Koryntian list z największą mocą, nawołując ich do pokoju, odnawiając ich wiarę i ogłaszając tradycję, którą ostatnio otrzymał od apostołów”. Piękno tego zdarzenia polega na tym, że kościół w Koryncie uszanował autorytet następcy św. Piotra, wyraził skruchę i dokonał stosownych poprawek. Co więcej, św. Euzebiusz (zm. 339) w swojej Historii Kościoła odnotował, jak ten list był przyjmowany, czytany i szanowany w innych kościołach: “Klemens pozostawił nam jeden uznany list, długi i wspaniały, który skomponował w imieniu kościoła w Rzymie i wysłał do kościoła w Koryncie, gdzie niedawno doszło do niezgody. Mam dowody, że w wielu kościołach ten list był czytany na głos do zgromadzonych czcicieli w pierwszych dniach, jak to jest w naszym własnym.” Najwyraźniej kościół jako całość uznawał prymat i autorytet następcy św. Piotra.

Innym wielkim ojcem wczesnego kościoła, na którego warto zwrócić uwagę, jest św. Cyprian z Kartaginy (zm. 258). W swojej O jedności Kościoła katolickiego nauczał on, po zacytowaniu Mt 16, 13-20: “I znowu (Jezus) mówi do (Piotra) po swoim zmartwychwstaniu: ‘Paś owce moje’. Na nim buduje Kościół i jemu daje polecenie, aby paść owce; i chociaż przypisuje podobną władzę wszystkim apostołom, to jednak zakłada jedną katedrę i ustanawia własnym autorytetem źródło i wewnętrzną przyczynę tej jedności. (…) Prymat zostaje przyznany Piotrowi, dzięki czemu staje się jasne, że istnieje tylko jeden Kościół i jedna katedra. Tak samo wszyscy są pasterzami, a trzoda jest ukazana jako karmiona przez wszystkich apostołów w jednym porozumieniu. Jeśli ktoś nie trzyma się mocno tej jedności Piotrowej, czy może sobie wyobrazić, że nadal zachowuje wiarę? Jeśli opuści krzesło Piotra, na którym zbudowany został Kościół, czy może być jeszcze pewny, że jest w Kościele?”. Pamiętajmy, że krzesło reprezentuje urząd i władzę papieża, którą Jezus przekazał św. Piotrowi i jego następcom. Także tutaj urząd papieża został uznany za ustanowiony przez Chrystusa, aby był znakiem jedności i zapewniał przywództwo i autentyczne nauczanie dla całego Kościoła.

Wielu innych wczesnych ojców Kościoła w czasach prześladowań, takich jak Tertulian (zm. 250) w De praescriptione haereticorum i Orygenes (zm. 254) w swoich Komentarzach do Jana, również poświadcza urząd, rolę i autorytet św. Piotra i jego następców. Piotra i jego następców. Oczywiście atrybuty te uległy wzmocnieniu po legalizacji chrześcijaństwa, a zwłaszcza po upadku Cesarstwa Rzymskiego i związanym z nim chaosie politycznym. Niemniej jednak nasz Kościół szczyci się nieprzerwaną linią prawowitych następców św. Piotra, którzy stoją w zastępstwie Chrystusa jako Jego wikariusze i są podstawowym źródłem jedności Kościoła.

Nie bez powodu Sobór Watykański II zauważył, że papież, biskup Rzymu i następca św. Piotra, “jest wieczystym i widzialnym źródłem i fundamentem jedności zarówno biskupów, jak i całego grona wiernych”. Papież bowiem, z racji swego urzędu wikariusza Chrystusa i pasterza całego Kościoła, posiada pełną, najwyższą i powszechną władzę nad całym Kościołem, którą może zawsze sprawować bez przeszkód” (“Lumen gentium”, nr 22, 23). Niemniej jednak musimy zawsze pamiętać, że jednym z oficjalnych tytułów papieża, przyjętym po raz pierwszy przez papieża Grzegorza Wielkiego (zm. 604), jest “sługa sług Bożych”. Myśląc o tej odpowiedzi, pamiętajmy o naszym Ojcu Świętym, papieżu Benedykcie XVI, i módlmy się w jego intencji.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *