Od oddziału opieki wieńcowej do oddziału ostrej opieki kardiologicznej: ewoluująca rola specjalistycznej opieki kardiologicznej

  • Ośrodki opieki kardiologicznej
  • oddziały opieki wieńcowej
  • migotanie przedsionków
  • bradykardia
  • choroba wieńcowa
  • choroba wieńcowa
  • stres angiografia
  • stres oksydacyjny
  • hemodynamika wieńcowa
  • angioplastyka wieńcowa (pci)
  • lipidy
  • fizjologia wieńcowa
  • intravascular ultrasound
  • stentowanie wieńcowe
  • interwencja wieńcowa
  • kardiotoksyczność antracyklin
  • echokardiografia (transoesophageal)
  • palec
  • zastawka mitralna
  • wady zastawki aortalnej

Rozwój programów pierwotnej angioplastyki (PPCI) w ostrym zawale mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) w następstwie raportu Rogera Boyle’a “Mending hearts and brains” z 2006 roku1 doprowadził do wyraźnej zmiany roli oddziałów opieki wieńcowej (CCU) w Wielkiej Brytanii. Niektóre oddziały nie przyjmują już pacjentów ze STEMI, podczas gdy w ośrodkach PPCI skoncentrowany napływ pacjentów leczonych wcześniej w sieci szpitali spowodował, że łóżka i personel CCU znalazły się pod znaczną presją.

Jednakże istnieją inne czynniki zmieniające i zwiększające obciążenie pracą w ostrej kardiologii, a rozwój PPCI nie może być rozpatrywany w oderwaniu od innych. W szczególności zmiany demograficzne w populacji doprowadziły do wzrostu odsetka pacjentów w podeszłym wieku zgłaszających się do szpitala z zawałem serca bez uniesienia odcinka ST (non-ST elevation myocardial infarction, NSTEMI), niewydolnością serca, migotaniem przedsionków i chorobą zastawek, często z istotnymi chorobami współistniejącymi. W rezultacie oddziały intensywnej opieki kardiologicznej są nadal zajęte, ale charakter pracy ulega zmianie wraz z przyjmowaniem starszych, bardziej chorych i bardziej złożonych pacjentów.

Oddziały intensywnej opieki kardiologicznej powstały w latach 60. ubiegłego wieku, kiedy stało się jasne, że monitorowanie elektrokardiograficzne przez personel przeszkolony w resuscytacji krążeniowo-oddechowej w połączeniu z innymi interwencjami medycznymi może zmniejszyć śmiertelność z powodu powikłań zawału serca.2 Eugene Braunwald opisał później rozwój oddziału CCU jako najważniejszy postęp w leczeniu ostrego zawału mięśnia sercowego,3 chociaż niewielu kardiologów było wówczas tego zdania, ponieważ skupiali się oni głównie na leczeniu wrodzonych i reumatycznych chorób serca. Desmond Julian wprowadził tę koncepcję do Wielkiej Brytanii w 1964 roku, kiedy po powrocie z Sydney stworzył pierwszy europejski oddział CCU w Edynburgu.2 Wraz z pojawieniem się trombolizy rola CCU w leczeniu STEMI …

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *